--nothing--

ตามชื่อ...เอาของเก่ามาเก็บใหม่

++++++

 ปริศนา แห่งความ ลุ่มหลงลึก
เจ้าจำตรึก ตรองคิด ไขปัญหา
คำตอบนั้น หากทุกสิ่ง ล้วนมายา
จงกล่าวมา สิ่งดังว่า คือสิ่งใด

หนึ่งนั้นซึ่ง ศักดิ์กว่า ฤทธิ์รุจา
ส่องเพลา รุ่งโรจน์ เรืองสุกใส
ส่วนสองนั้น ช่างผกผัน แลผินไป
ราตรีใด สงบดั่ง อันธกาล

ในคืนนั้น ยามมารดา ให้กำเนิด
จักบังเกิด คำสาป ชั่วกาลนาน
ลุ่มหลงนัก ล้วนวิบัติ ฤทัยราน
ฤๅจักหาญ หักห้าม หทัยลง

ครั้นบุปผา เริ่มโรย ราลงแล้ว
ครั้นดวงแก้ว รุจี เริ่มมัวหลง
ครั้นรัตติ อบาย เริ่มทะนง
รักในวงศ์ จักสลาย สุดสิ้นกัน

เหตุที่ว่า มาลา เริ่มร่วงหล่น
มาจากตน อันมัวหมอง ซึ่งรังสรรค์
ความมืดมน จักกลืนกิน แม้นดวงจันทร์
รักที่ปัน จักแบ่งสิ้น นิรันดร์กาล

เลือกเอาเถิด องค์พระยา ราชันย์กล้า
ผู้ครองหล้า ณ วันนั้น ให้เล่าขาน
หากจักปล่อย สิ่งนั้น ให้เนิ่นนาน
ดวงแก้วกาญจน์ อาจสูญสิ้น ผินลับลา

 ปริศนา แห่งความ ลุ่มหลงลึก
เจ้าจำตรึก ตรองคิด ไขปัญหา
คำตอบนั้น หากทุกสิ่ง ล้วนมายา
จงกล่าวมา สิ่งดังว่า คือสิ่งใด

:: คำทำนายของแดร์

บุปผชาติ ปลิดขั้ว ร่วงสู่ดิน
ต้องราคิน หมองศรี อับวงศา
ผู้ขี้ขลาด หวาดองค์ คือราชา
ผู้ที่ว่า ลุ่มหลง มิรู้ตน

 :: ตอนต่อของคำทำนายที่โนเอลได้ฟังเพียงคนเดียว

ความรัก ฤๅ ลุ่มหลง
มั่นคง ฤๅ ร้าวราน
ชั่วครู่ ฤๅ ชั่วกาล
หทัยหาญ ฤๅ ขลาดกลัว

 :: บทเพลงที่แดร์ใช้ขับขาน

หนึ่งเม็ดทราย หลายหลาก จากพื้นดิน
เจ้าคือหิน อ่อนแรง แตกสลาย
จำร่วงแยก แตกหัก ลงประปราย
มองละม้าย  ศิลา ค่าไม่มี

ข้าเอื้อนอ้อน ต่อเจ้าทราย ในมือนี้
ขอเจ้าที่ ด้อยค่า ไร้ความหมาย
ขอเจ้าที่ แตกหัก ดังตนตาย
ขอเจ้ากลาย กลับรวม สู่สากล

หนึ่งนั้นคือ นิลกาฬ ในกาลเก่า
ที่โง่เขลา รังเกียจ แม้เงาตน
แม้นเพียงมอง โดนดูดลึก ดั่งต้องมนตร์
เจ้าคือคน นำวิญญาณ สู่ราตรี

ตัวเจ้าบาง บาดลึก จนเกิดแผล
เจ้าจงแล ผู้ถือครอง ในที่นี้
เขาคือคน ชักวิญญาณ สู่ราตรี
เหมือนเจ้าที่ เคยกระทำ ไปซ้ำมา

 :: บทเพลงอัญเชิญวัตถุมนตรา[นิล]

อัสสุชลหยดแรกเริ่มรินหลั่ง
หากทีหลังเริ่มเปลี่ยนผันจนเป็นสาย
ดวงเนตรนิลสีดำทอประกาย
ส่อแววคล้ายรานร้าวในอุรา

:: บทเพลงที่แดร์เล่นให้กาเบรียล

ท่อนแรกประหนึ่งกรีดร้อง
ท่อนสองประหนึ่งขับขาน
ท่อนสามประหนึ่งดับกาล
ดวงจิตร้าวรานบรรลัย

ท่อนสี่ดังแสงศาสตรา
ท่อนห้าพุ่งเข้าหทัย
ท่อนหกเรียกเลือดจากใจ
ความจริงล้วนไซร้ทรมาน

:: ท่อนหนึ่งและสองของ death lyricism

++++++

คิดถึงม๊ากกกกกกกกก...

อยากกลับไปแต่ง'ปริศนาแห่งความลุ่มหลง'ใหม่ และอยากแต่ง'บทเพลงพิณสิ้นสูญวิญญาณ์'ให้จบ [ชื่อเรื่องเวิ่นเว้อดีจัง...-  -"]

คิดถึงเทอาเลส...ผู้ชายที่มาแต่ชื่อตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบ...กรี๊ดดดดดด คุณคะ 'ซักวัน'จะแต่งบทเพลงฯให้จบค่า!

mode :: เวิ่นเว้อเอาโล่...เรนิกาจะลาตายแล้วค่ะ